December

 

Mijn favoriete maand van het jaar is begonnen. Al is alles anders dit jaar. Er is veel gebeurd en gaande. Maar de decembervreugde tilt alles wat op. Tegen de echt "grote" boom, die vol moet met uiltjes en paddestoelen en eekhoorns hik ik nog wat aan, maar de kerstster van Opa Wim en onze eigen mosgroene hangen, het keukenboompje en de buitenlampjes branden. Corelli speelt de hele dag zacht op de achtergrond en overal staan hyacinten. Alles gaat goedkomen, zeker in December.

 

 

Rosa

 

Tussen de perzikboom en de pruimenboom ga ik haar begraven. Gisterochtend lag ze zomaar onverwachts dood in haar ren. De avond daarvoor had Peter zich nog wel verbaasd dat ze nog "op" was, het schemerde al, Bella zat al op stok, maar zij scharrelde nog rond en genoot van de restjes van ons avondmaal. Rosa, de liefste zoetste en mooiste de twee kipjes. Een ronde Wyandotte. Nu ligt ze in de schuur, gewikkeld in een oud schildersbloesje van Peter. Tranen met tuiten heb ik gehuild gister. Maar beter zo dan een lange ziekte zoals bij vorige kip Isolde.

Het wordt vol daar in het fruithoekje in de tuin. In t midden onder de pruimenboom ligt Joost onze oude rode kater van 22 jaar, daarom heen wat muizen en vogeltjes, door Taupy gevangen, wat vissen die de winter niet overleefden, allen door Pjotr begraven. Rechts daarvan de 2 eerste kippen, Friso en Isolde . Door buurhondje dood en halfdood gebeten. Dat laatste was het ergste. Voor veel geld op laten lappen bij de dierenarts, een kwartaal zitten sukkelen en snotteren met haar, kuurtje zus en kuurtje zo. Toen ze eindelijk leek opgeknapt gezelschap voor haar gezocht in de vorm van Bella, een stoere barnevelderkriel. Deze bleek een virus bij zich te dragen, waardoor Isolde binnen een maand toch nog dood ging. Dat was wel erg verdrietig.

 

Overgebleven Bella ga ik nu reuze vertroetelen en veel los laten lopen, haar een mooie oude dag bezorgen...  

Sail on honey!

Ná de Vogezen ging het eindelijk gebeuren! Na lang aandringen ( gedram) en een invitatie van mijn hele enthousiaste fanatiek zeilende Neef Henk in t bezit van een prachtige Victoire moest het er maar eens van komen. Een weekje zeilen. Kwam ik eerder nooit verder dan het onbewoonde eiland de Bieze hier in het wolderwijd. Nu gingen we voor mijn gevoel een wereldreis maken ;-). Maar het was leuk. Het weer was grotendeels prima en via eiland `De dode Hond`,  Muiden en weer terug in noodweer en geteisterd door velden drijvend wier eiland `Huizerhoef` voeren wij weer naar onze eigen veilige haven. Waar Bor , de hele week in reddingvest, maar nu bij t verlaten van de boot  net even niet, alsnog in de haven kukelde en we hem er maar amper uit konden vissen. Ik heb maar een keer gehuild en dat was omdat ik dacht dat de mast niet onder de brug door paste.

Ik zie progressie!

Vogezen

 

Om verscheidene reden bleven we dit jaar dicht bij huis. Ooit waren we eerder richting de Vogezen gegaan en dat was goed bevallen. Zo ook dit keer. We stonden bij Im Berg  ( http://www.imberg.nl/index.htm ) in Sondernach. Een prachtige rustige natuurlijke kleinschalige Eceat -kampeerplek, midden in de bergen. Het Ballongebergte. Het weer zat enorm mee. Het was heet! Maar het lommerrijke groen van onze plaats was een aangename verkoeling. Het scheelde soms 10 graden met het dal beneden. S avonds een pad van glimwormpjes naar onze tent, een zingende bosuil met jong, prachtige vergezichten, koele meren met helderblauw water, heerlijk brood en fruit. Dagje naar Basel voor de shopaholics van t gezin en "route de Crêtes" gereden voor de afgronden en haarspeldbochtfanaat. Verder een marktje met als opbrengst verse Panache en een hertenpoot voor mij.... Het was heerlijk!

 

 

 

Etudes....

 

 

 

 

 

 

Een hele poos had ik vioolles van mevrouw de Jong . Een lieve geduldige bijna 80 jarige dame. Met  een pikzwart geverfd knotje en zwierige kledij. Ze woonde in een grote  prachtige Villa in een bosrijke omgeving in Ermelo. Ze was toen al oud. Elke week oefende ik weer niet mijn etudes, ja een uur voordat ik ging. Maar ze bleef geduldig. Samen speelden we de sterren van de hemel. Zij op haar vleugel en ik met voorzichtige vioolstreken. Oefenen deed ik slecht maar ik speelde nooit vals, had er toevallig een zuiver gevoel voor. En samen spelen vond ik heerlijk en dan leek het ook heel wat. Zij deed het "werk"en ik vulde haar behoedzaam aan. Haar krakend oude huis vol geranium en fuchsiastekken. Een wilde tuin vol eekhoornvoederplaatsen en overal waar je keek, kelimkleden op de vloer, half over elkaar gedrapeerd. Elke week schreef ze me een briefje, zo'n beige kladblokvelletje. Ik heb ze nog allemaal. Huiswerk en tips. En als ik weg ging kreeg ik altijd een stroopwafel met chocola er om heen. Rij voorzichtig en goed op je pink passen zei ze altijd en wuifde als koningin Juliana tot ik uit het zicht verdween. Op een dag deed haar zus open, haar evenbeeld . Mevrouw de Jong lag in het ziekenhuis en is daar nooit meer uitgekomen. Elke week stuurde ik een kaart, durfde niet langs te gaan. Tot ik na een half jaar ik een rouwkaart kreeg.....

 

Geur

 

Mooi, hoe aan sommige  herinneringen een geur vast zit. Of beter gezegd, ik ruik iets en er zit een herinnering bij.

Bij sinaasappelbloesem en limoen denk ik aan het kleine parkje met bloeiende sinaasappelbomen in Spanje waar ik met mijn moeder op vakantie ging en daar zonnepitjes mocht kopen voor de bonte vogels in de volière daar. In dat kraampje hingen kleine flesjes zonnebrandolie in de vorm van een limoen en zo geurde het ook. 

Ruik ik modder dan zie ik Pjotr voor me die rond middernacht als kleine huilbaby zijn laatste modderbadje nam in zijn doorzichtige bademmer en dan maar hopen op de rustgevende werking. Ruik en zie ik Hyacinten dan denk ik meteen aan mijn moeder, die van december tot april ze in haar blauwe kamer laat geuren tot ze er bij neervallen.

Ruik ik Paco Rabanne, denk ik aan Peter. Als ik hem miste sprenkelde ik wat op mijn hoofdkussen en sliep dan toch met hem in.

Ruik ik de babycreme van Weleda dan denk ik aan Emma die in haar oranje/ gele babykamertje met sterren zo in-tevreden lag te slapen in de avondzon.

En ruik ik ouderwetse boenwas, dan denk ik meteen aan ons eerste huis samen aan de Plantage, met zelf gelegde houten grenen vloer, die op de knieën moest worden ingewreven, maar als het dan af was en glom als een spiegel....

En denk ik aan mijn oma Geertje ruik ik ouderwetse Berken-haarwater. Als ik bij haar logeerde mocht ik haar haar soms vlechten ( ze droeg een knot) en sprenkelde ik uitbundig met het haarwater....

Voor Emma

Shakespeares Sonnet 18


Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometime declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd;
But thy eternal summer shall not fade
Nor lose possession of that fair thou owest;
Nor shall Death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou growest:

So long as men can breathe or eyes can see,

So long lives this and this gives life to thee.....