Woeste baren etc....

Dit jaar wederom een kleine zeilvakantie gehad. De eerste 2 dagen waren pet qua weer. Dus vertrokken we op de woensdag. Naar Huizen heen en weer met een stop op eiland de deaude hond. Het was heerlijk. Zelfs de sluizen zonder gehuil doorstaan. Heel zoetjes aan begin ik het te waarderen.

 

 

 

 

Moeder

 

 

 

 

 

 

Mijn moeder is de liefste moeder.

We zijn zo goed als altijd met zijn tweetjes geweest. Dat heeft de band alleen maar gesterkt.

Ze heeft me met veel liefde opgevoed.
Het gemis van een vaderfiguur valt er bij in het niet.

 

Nu ze op leeftijd is zijn we beter dan ooit. Niemand houdt zo onvoorwaardelijk van mij als zij.

In haar ogen kan ik het niet fout doen. Dat is een fijn warm gevoel.

 

De liefde voor kwekerijen en teveel planten en bloemen kopen delen we. Evenals liefde voor dieren, lekkere taartjes, het hebben van eindeloze fantasie, foute grappen, kaarsen, gezelligheid en geld uitgeven ;-). En beiden kunnen we genieten van mooie momenten. Momenten met een gouden randje....

 

 

 

 

Twee jaar

                                                

 

 

 

 

We lagen elkaar bepaald niet goed. Maar toen we wisten dat ze in korte tijd zou sterven zijn we toch regelmatig langs gegaan. Dat vroeg ze. En hebben geprobeerd het boze te vergeten.

Dat was niet moeilijk. Want ook zij was mild gestemd. En zo kwam het toch een soort van "goed". Twee jaar geleden is het vandaag.

We lagen met de boot op onze laatste vakantiedag bij eiland Huizerhoef toen we werden gebeld.

Toch nog geheel onverwachts en veel te vroeg. Die ochtend  was ze overleden.

Alsof ze het zag aankomen had ze haar ouders nog gebeld en die waren er al vroeg.

 

Het leven gaat door, maar toch is ze nog vaak in onze gedachten.

Het mocht niet mogen zoiets....

 

 

 

Fours

Ach, het was heet, zo heet. Er kon maar weinig anders gedaan worden dan zwemmen in het grote meer en dobberen op een luchtbed. Heerlijk lezen ( Vele hemels boven de zevende en De Alchemist).
Genieten van de schreeuwarenden, de wielewaal, de ijsvogels, de glimwormpjes, de koele nachten, de supermarkten, de kerkjes, de kerkhoven, de kleine marktjes, het brood, het citroenbier en de mosterdchips.

(En met de stakende boeren op de terugweg kan ik alleen maar solidair zijn!)

Zoon

 

 

 

 

 

En om de koningswens compleet te maken was daar Ole (maantje) Pjotr!

Kwikzilverig, lief, creatief, ruimhartig, sociaal. Fotograferen, natuur, computeren, knutselen, het gezellig maken, zijn vogels Valery en Igor en  poesje Gros-Minet.

Nu ernstig aan het puberen, zware stem, slungelachtig lang, maar geen greintje minder lief als toen. ( op een enkel brutaal praatje na ).
 

Rijkdom is twee kinderen zoals ik ze "heb".

 

 

 

 

Het dappere hondje Couragio

 

Vroeger irriteerde ik me wild als mijn moeder met werkelijk elke wandelaar plus hond in gesprek ging. Nu ik zelf twee honden heb snap ik haar pas.

Sinds we Bor als pup kregen en dagelijks 3 keer naar t uitlaatperkje en 1 keer naar t bos gaan ben ik om.  Bor is een bijzondere roodharige wilde grote maar erg lieve jachthond. Die "iedereen " mooi vind en speciaal.

Toen Ollie er bij kwam, een kleine ruwharige grappige dwergteckel met het ego van een Duitse dog,  en we nog meer aandacht kregen kon ik niemand meer voorbij lopen en ken nu iedereen met hond en diens verleden en toekomst ook ;-).

In de buurt, Joep met zijn inbetweenjobs baasje, de lieve pedicure met haar wilde onstuimige bruine labrador, Lub met het hondje van haar oude vader en hun eigen Golden retriever .... De schilder met die snerthond, en t meisje met de kruising Rottweiler/herder, die hem eigenlijk niet aan kan. In t bos, Don met zijn witte imposante herder, Marietje met lieve Elsa. De hork met zijn schuwe bruin/witte jachthond, de vrouw met die ene valse lelijke hond. Het echtpaar met de niet sociale peperdure Lowland Huntingterrier annex zwijnenvanger, de zieke man met de beige Hovawart.  en ga maar door... En ieder met zijn eigen verhaal en elke week weer nieuwe verhalen. Gister spraken we de honkbalcoach die in Italië speelde met zijn team en in t clubhuis aldaar een foto van een frêle handje zag, gevonden op een vuilnisbelt als pup. Kromme pootjes en schuw, maar o zo dapper. Ze noemden hem Couragio, hij is nu al stokoud en schuifelt bijna door het bos. Maar mooi, zo mooi. Dat iemand zoiets doet....

Het wandelen in de natuur  is heerlijk , maar de mensen met honden die er lopen net zo bijzonder.

 

 

"Het huisje van oom Jan"

 

Al een paar maal had hij het aangeboden, Rob, de zoon van oom Jan, mijn moeders broer.

Een weekendje in het huisje. Zeker bijna 27 jaar waren we er geweest, eerst ma alleen, wij brachten en haalden haar, en dan bleven we soms even. Later wat langer met de kinderen.

Ineens zei ze , zullen we toch nog een weekend gaan? En dat kon!

Op t laatste nippertje ging Pjotr ook nog mee, en dat maakte het extra leuk!

Het weer kon niet beter. Overal geweest, bij de bruinvissen, de harders (Burghsluis) , de stompe toren, bij Bom en  elke dag bitterballen bij het strandpaviljoentje, lekker gevliegerd, schelpen gezocht en genoten van al het ouderwets bekende......