Ik wist dat het er aan stond te komen ooit maar toch....
Ons eerste samenhuis. Twintig jaar gewoond.
Om de hoek bij bakkerij Wegerif werd ik verliefd op Peter, en al snel woonde hij bij mij op mijn kamer naast het huisje.
Toen het vrij kwam mochten wij het huren. Ipv borg moesten we het leegruimen. Dat was nogal een klus.
Na een jaar of wat kochten we het van mijn kleine salaris en en gingen we het met hulp van Peters pa verbouwen.
Toilet naar binnen, nieuwe keuken, cv, nieuwe badkamer met BAD! en t plaatsje bestraten.
Het hield echter nooit op met klussen, want aan de rand van 't Wolderwijd was een gure wind. Voor klaar, achter weer beginnen.
Maar wel met prachtige zonsondergangen, het zingen van de wilde zwanen, de spreeuwen die 's avonds neerzwermden in de grote bomen van ons park, en het carillon. De markt en stad om de hoek.
En natuurlijk het park voor de deur.
We trouwden daar, we kregen de kinderen daar.
We hadden een houtkacheltje en er was een stapelbed voor de kinderen en voor mijn gevoel was het altijd gezellig.
Net nadat de zolderkamer voor emma was verbouwd kregen we ineens de geest.
Het eeuwige gesjouw met fietsen door de gang (er is geen achterom), het eeuwige klussen en een verlangen naar meer tuin en ruimte deed ons rondkijken.
En we vonden iets groots en ruims en vooral nieuws.
Gelukkig kwam er een fijne vriendin wonen die net zo verliefd op het huis was als wij. En het respectvol behandelde.
Dat maakte veel goed.
Nu, 40 jaar nadat wij er introkken, gaat zij iets nieuws bewonen.
De hele week had ik vriendelijke flashbacks van oa de 2 baardkrieltjes Tristan en Isolde die rondscharrelden op het plaatsje, de grote groene schommelbank daar, de kinderen die daar leerden fietsen en lezen, de leuke buurt, mijn moeder die elke dinsdag kwam oppassen en dan rond half 8 haar fiets tegen 't raam bonkte, dat ik viool oefende met een half oog naar buiten dat niemand me maar hoorde en de propvolle verjaardagen die we daar vierden.
Het was mooi.
Nu kan ik alleen maar hopen dat er weer een fijn persoon in komt wonen.
