En pechvogel nummer 2

Bor 

Dan kan dit er ook nog wel bij!

Ollie

Corelli

Kerst

Zo, nog een kleine dag en ik ga met kerstreces. Al weken staat de boom beneden, en van studeer tot logeerkamer , eigenlijk alleen niet in de natte ruimtes staat een boompje. Galmt Bing Crosby afwisselend met Corelli s kerstconcert hier op repeat door het huis. Buiten ook smaakvol kleine lampjes, kransen met rode appeltjes. Rode kaarsen ipv groen. Ik zwelg erin. Ben gek op de kerst en alles wat daarbij hoort. En natuurlijk Kerst-mis in t kapelletje midden in het bos met alleen kaarsverlichting . Heerlijk eindeloos wandelen en borrelen en eten met vrienden . En volledig in de "sweet mom and wife modus". Geen enkele foute gedachte dwaalt door mijn hoofd. Een vleesgeworden engel ben ik...
Tot dat het oud en nieuw in geweest, dan duvel ik het liefst op nieuwjaarsdag nog alle kerstbende de deur uit en vervang al het rood voor fris groen en narcisjes en dan is het een kraakhelder witgesteven nieuw jaar, een nieuw schrift vol mooie voornemens.....

Cursus

Voor mijn nieuwe functie moest ik een scholing volgen, een van de vele ben ik bang. Een hele tijd achter elkaar zitten is niet mijn sterkste kant namelijk. Maar in eerste instantie vond ik het erg boeiend dit maal. Na ongeveer een uur verslapte mijn aandacht, mijn schrijfblok was vol met aantekeningen en een soort Klimt-achtig bloemenpatroon, best mooi. Ik had alle kledingcombinaties van mijn mede cursisten goed bekeken en  het ongelooflijk bijzondere kapsel van een van de dames heel goed in mijn hoofd geprent om voor mijn dochters galaavond te kopieren inclusief het glimmende haarknipje met sterren. Verder viel het mij ook op welk een enorm kunstzinnige dans de stofjes maakten, die voor de straal van de beamer dwarrelden en dansten, een spreeuwenwolk was er niets bij. Prachtig! Maar het mooiste was wel, en dat leidde mij constant af, buiten naast het gebouw kwam in de verte een enorme zwartblauwpaarse hagelregenlucht aan. In een grote donkergroene denneboom naast ons raam  zat een  klein spierwit tortelduifje op een wild heen en weer waaiende tak. Bijna surrealistisch! Dat spierwitte duifje in die zwartblauwe lucht.
Enfin, toen de cursus klaar was had ik geen vragen....

Moeder

Vanochtend kwam mijn moeder even langs op mijn werk. We waren net enorm druk met de kerstspullen in de winkel te plooien en de oude spullen in de voorraad, een hele wisseltruc altijd. Leuk, maar veel werk.
En daar was m'n moeder, met zelfgebreide donkerblauwe muts op en Bo de hond. Ze kwam even een tasje met de Libelle , 3 mandarijnen, een leuk kranteknipsel over bruine beren voor Pjotr en een banketstaafje afgeven voor ons. Lief, dat is ze! En de schrik kan me zo maar verschrikkelijk om het hart slaan bij de gedachte dat er ooit een dag komt dat ze  niet meer langs kan komen. God, ik heb best vaak wat (onterecht)  gemopperd op haar,  maar liever en stoerder en trouwer dan mijn moeder , die is er  niet!

Herfstzonnetje!