Toen ik een jaar of zes, zeven, acht, negen, tien was kwam ik geregeld in Brugge ( te lang verhaal ). Daar logeerden we in een klein huisje met veel klimrozen en een open haard en kratten met kleine flesjes frisdrank in de kelder. Om de hoek was de warme bakker waar je gigantische ronde landbroden kon kopen en een stripboekwinkel waar ik mijn eerste Jerommekes las. Naast Pippi Langkous.
Maar waar het om gaat was dat het huisje tegenover het Boudewijnpark was. De hele nacht het geluid van tikkende vlaggen tegen de stokken. Heel Europa hing er.
Maar dat terzijde.
Bij het Boudewijnpark was een gigantische kunstijsschaatsbaan.
En daar had ik les van de juf aldaar, voormalig Belgisch kunstschaatskampioene Anneke.
Om de week een uur. Pirouettes, sprongetjes, passen en dubbele Rittbergers.
Ik was klein en onbevangen en vond het fantastisch. Ik kan nog de blauwe zoete lucht van het ijs herinneren en die prachtige muziek die door de hal schalde.
En de irritatie van Juf Anneke, omdat ik alleen maar op het juiste moment van de muziek wilde inschaatsen.
“NU komen Inge!”
Boven de ijsbaan zat mijn moeder thee te drinken en te wuiven in het restaurant achter zo’n grote glazen ruit.
Op een dag werd mijn grootste levenswens vervuld.
Ik mocht voor mijn verjaardag in de schaatswinkel aldaar een mooi kunstschaatspakje uitzoeken.
Het werd een mosgroene, met kleine glittertjes. Paste perfect bij mijn vuurrode haar. Need I say more....
Ik voelde mij de nieuwe olympisch kampioene. Als een jonge Marina Anissina zwierde ik over de baan.
Intussen was in Harderwijk ook een schaatsbaan geopend, maar daar kwam mijn kunstschaatserij niet zo tot zijn recht tussen alle noren- en hockeyschaatsen.
Veel later, als er soms ijs lag, schaatste ik een stukje, de soepelheid en durf verdween.
De laatste keer was bij de Biezenburght richting Zeewolde. Ik denk wel 17 jaar terug. Samen met Pjotr schaatsten we helemaal naar achteren waar je anders nooit kon komen en zagen we voor `t eerst baardmannetjes hangen in grote rietpluimen. Prachtig.
Vanochtend zag ik het filmpje uit 1998 van Marina & Gwendal tijdens de Olympische spelen. Tweemaal goud! Europees en wereldkampioen.
En rook ik het ijs weer ;-).
